نوروز، یادگار گرانقدر نیاکانمان بر شما ایرانیان مبارک باد.

درمورد بنياد جشن نوروز مطالب بيشماري بيان شده كه در اينجا نمونههايي از آنها را ذكر مينماييم.
*- در روايات زرتشتي و بيشتر نويسندگان ايراني و عرب و شاعران ازجمله فردوسي، بنياد آن را به جمشيد پادشاه پيشدادي نسبت ميدهند و ميگويند: جمشيد شاه تختي بساخت كه ديوان آنرا بدوش گرفته به هوا بردند و به يك روزه از كوه دماوند به بابل فرود آوردند، مردم با مشاهده اين عمل در شگفت شدند و آن روز خاص را نوروز خواندند.فردوسي ميگويد:
چــو خـــورشيــد تـابـان ميـــان هـــوا
نشستــه برو شــــاه فـــرمـــــانـــروا
جهـــان انجمن شــد بـر آن تـخـت او
شـــگفتي فـــرو مـــانـــده از بخت او
بــه جمشيــد بر گــوهـر افشـانــدنـد
مــرآن روز را روز نــوروز خـــوانـــدنـــد
ســـر ســال نــو هــرمــز فــــروديـــن
بـــر آســــوده از رنـــــج روي زمـيــــن
بـــزرگان بــه شـــادي بيــــاراستنــــد
مـي و جـام و رامشگـران خـواستنــد
چـنيــــن جــــشن فــــرخ از آن روزگار
بــه ما مــاند از آن خســروان يــادگار
*- حكيم عمر خيام در نوروزنامه راجع به جشن نوروز ميگويد:از آن بوده است كه آفتاب در هر 365 شبانهروز و ربعي به اول دقيقه حمل بازآيد و چون جمشيد از آن آگاهي يافت آن را نوروز نام نهاده پس از آن پادشاهان و ديگر مردمان به او اقتدا كردند و آن روز را جشن گرفتند و به جهانيان خبر دادند تا همگان آن را بدانند وآن تاريخ را نگاهدارند و بر پادشاهان واجب است كه آيين و جشن و رسم ملوك را بهجاي آرند. از بهر مباركي و خرميكردن در اول سال هركسي در نوروز جشن كند تا نوروز ديگر عمر در شادي گذراندند.
شاد زی و دیر پا ای ایرانی